X
تبلیغات
رایتل

تهران نوشت

دل‌نوشته ها، تحلیل فیلم و کتاب

کودک درون نوشت

داشتم داستان زیبای " آذر ماه آخر پاییز " از ابراهیم گلستان را می خواندم، نکته ای از دل داستان برایم جالب به نظر آمد. داستان با گفتگوی درونی یا مونولوگ شخصیت اصلی قصه شروع می شود. شخصیت اصلی پاکتی از مادر دوستش دریافت کرده تا به دوستش که از دست حکوکت فراری است برساند. این پاکت دست ساز است و از کاغذهای مشق خط شاگرد مدرسه ای ها درست شده. دوست دیگر شخصیت اصلی داستان که این پاکت را می بیند با طعنه و مسخره به او می گوید " این چیه؟ هوهو ! مگه هنوز هم از این پاکت ها می سازن. هو! از کجا آوردی؟ محله جهودها؟ توش چیه؟ " همین سوالات به ظاهر ساده شخصیت اصلی داستان را به هم می ریزد تا اینکه پاکت را گم و گور می کند تا به دست دوستش نرساند.  

بعد اول داستان با این آشفتگی ذهنی اش شروع می شود که " مگر خیال دیگر مرا ول می کرد؟ چرا چنین کرده بودم؟ آیا بد کرده بودم؟ من پیش خودم فکر کرده بودم ناراحت می شود، شاید از دیدن این پاکت خجالت بکشد، شاید پکر شود. اوه! این پاکت مگر دیگر مرا ول می کرد. مگر از پیش چشمم می رفت. مشق خط های روی آن مثل کرم داشتند در مغز من می لولیدند. "  

حالا نکته ای که من از این بخش از داستان برداشت کردم این بود که گاهی بعضی آدم ها حرف هایی به ما می زنند که شاید خودشان هم متوجه نباشند با  گفتن آن حرف چه به روز روح ما می آورند. نمی دانند چه غوغایی از حرفشان در دل و ذهن ما ایجاد می شود. نمی دانند چه بلایی سر کودک درون ما می آورند. مطمئنا حرف آن ها ناخواسته بوده و آن ها قصد آزار ما را نداشته اند اما یا کودک درون ما حساس است یا زیاد ضربه خورده و حالا تحمل آسیب های بیشتر را ندارد. هر چه هست درون ما طوفانی بر پا می شود که هیچ کس جز خود آدم متوجه اش نمی شود.  

من نمی خواهم اینجا کسی را نصیحت کنم بلکه از خودم و شما می خواهم که حواسمان به کودک درون همدیگر باشد. با حرف های بی مورد، با طعنه ها و کنایه ها، با نیش زدن ها و با ایراد گرفتن های بی مورد همدیگر را آزار ندهیم. کودک درون ما به اندازه کافی در طول سالیان سال نا آگاهانه توسط افراد مختلف کتک خورده است الان وقت آن است که کمی با کودک درونمان مهربان تر باشیم و این مهربانی مستلزم این است که با کودک درون های دیگران نیز به مهربانی برخورد کنیم.

تاریخ ارسال: دوشنبه 16 بهمن 1391 ساعت 22:38 | نویسنده: سمیه | چاپ مطلب
نظرات (14)
دوشنبه 16 بهمن 1391 23:18
خوشی
امتیاز: 0 0
لینک نظر
سعی می کنم
پاسخ:
آفرین خانمی
سه‌شنبه 17 بهمن 1391 02:51
داش بهی
امتیاز: 0 0
لینک نظر
حرف هایی که نمیشود گفت و باید نقاشی کرد ...
پاسخ:
چه جالب
نقاشی کرد
خیلی دیدت هنری و آرامش بخش بود
سه‌شنبه 17 بهمن 1391 08:37
سحر
امتیاز: 0 0
لینک نظر
گاهی وقتا یه بارون یه آهنگ یه فیلم هم روح و روانه این کودک رو داغون میکنه چه برسه به حرف و طعنه !
پاسخ:
تاثیر حرف دیگران خیلی تاثیرگذارتر از فیلم و آهنگه سحر خانمی
سه‌شنبه 17 بهمن 1391 08:46
صبا
امتیاز: 0 0
لینک نظر
مررررررررسی سمیه جان . چقدر قشنگ بود .

هم اینکه علت برخی آشفته شدنها رو بهتر متوجه شدم . در صورتیکه وقتی بعدها بهش فکر می کردم از خودم تعجب می کردم که چرا برای یک حرف انقدر بهم ریختم .

هم اینکه یادم باشه ممکنه با یک حرف ساده من بقیه هم بهم بریزن و باید مواظب بود .

خیلی عالی بود . خیلی .
پاسخ:
خواهش می کنم صبا جان فدای تو
سه‌شنبه 17 بهمن 1391 09:21
نازآفرین
امتیاز: 0 0
لینک نظر
گاهی باید از کنار بعضی حرفها به راحتی گذشت.شاید این بهتر از هر چیز دیگر باشد.نشنیدن مطلق
پاسخ:
اما گاهی نمیشه طرف ما یه حرفی رو می زنه خودش هم میگذره اما کودک درون ما کتک خورده از اون حرفش و این توی روح ما تاثیر بدی میذاره حتی شده واسه چند روز یا چند ساعت
سه‌شنبه 17 بهمن 1391 09:59
مریم
امتیاز: 0 0
لینک نظر
سمیه ی عزیز این مطلبت به نظر من دو وجه داره ..
یکی اینکه آدمایی هستند که خواسته یا ناخواسته روح ما رو خراش میدن
و دوم اینکه ما هم آدمایی هستیم که مرزی واسه خودمون نداریم که حرف آدمایی که باید برامون مهم باشه رو از آدمی که حرفش نباید رومون تاثیر بذاره رو از هم جدا کنیم !
پس: مراقب خودمون و داشته هامون باشیم ! :)
پاسخ:
من مد نظرم اون بعد ناخواسته است
در مورد نکته دومت به نظرم آدمی که زیاد نمی شناسیمش اگه حرفی بزنه شاید خیلی برای کودک درون ما مهم نباشه اما کسی که می شناسیمش و دوستش داریم اگه یه حرفی رو بزنه که کودک درونمون آسیب ببینه خیلی ضربه می خوریم
سه‌شنبه 17 بهمن 1391 10:32
نیره
امتیاز: 0 0
لینک نظر
عزیزم اینی که میگی اصلا شدنی نیست. به قول زبان شناس ها کلمه سوتفاهمی است میان گوینده و شنونده. از شنیدن کلمه درخت در ذهن یک شمالی درخت های جنگل گیلان نقش می بندد و در ذهن یک تهرانی چنار و در ذهن یک جنوبی نخل.
به همین ترتیب درک انسانها از جملات واحد متفاوت است. ممکن است فرد جمله ای را به کار ببرد که از دید خودش عادی و دلجویانه است ولی مخاطب آن را توهین تلقی کند.
ما نمی توانیم برداشت دیگران را حدس بزنیم چون به نحوه درک آنها از زبان واقف نیستیم.
پاسخ:
اینکه تو میگی درسته اما برای بالغ درونمون من از کودک درون حرف می زنم. اگه به یه بچه 5 ساله بگی چقدر عروسکت رشته ممکنه خیلی غصه بخوره و حتی ساعت ها گریه کنه کودک درون ما هم همینطوریه
سه‌شنبه 17 بهمن 1391 12:54
ترنم
امتیاز: 0 0
لینک نظر
تازگی ها یک فیلم دیدم به اسم پنهان. دقیقا همین موضوع بود که کودکی در 6 سالگی حرفی می زند که مسیر زندگی دوستش را و فرزندان دوستش را عوض می کند
پاسخ:
چه جالب
کارگردانش کیه؟
سه‌شنبه 17 بهمن 1391 13:39
حواس پرت
امتیاز: 0 0
لینک نظر
حرف خیلی جالبی زدی ...ممنون از راهنمائیت
پاسخ:
خواهش می کنم خانمی
بدهکاری مو بهت یادمه ها
سه‌شنبه 17 بهمن 1391 15:17
fafa
امتیاز: 0 0
لینک نظر

زیبا نوشته بودی...
پاسخ:
قربونت فریبا جان
سه‌شنبه 17 بهمن 1391 16:29
نیره
امتیاز: 0 0
لینک نظر
متوجه شدم چی میگی.
پاسخ:
سه‌شنبه 17 بهمن 1391 23:24
بی نقاب
امتیاز: 0 0
لینک نظر
غافل نشویم از قدرت واژه ها...
پاسخ:
دقیقا کلام همیشه در فرهنگ و دین ما حتی دین مسیحیت مهم و مقدس بوده
جمعه 20 بهمن 1391 20:50
سوره
امتیاز: 0 0
لینک نظر
ممنون سمیه
خیلی خوب از حال و هوای یک کودک درون زخمی گفتی
پاسخ:
خواهش می کنم سوره عزیز
شنبه 21 بهمن 1391 18:15
گلابتون بانو
امتیاز: 0 0
لینک نظر
نکته خیلی جالب و مهمی رو گفتی.ممنون.
پاسخ:
خواهش می کنم عزیزم
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد